Lisette Jonkman: “Het enige wat ik van een boek verlang is dat ik vergeet dat ik een boek aan het lezen ben”

Lisette Jonkman 1

Bonnita Postma Fotografie

Ze is pas zesentwintig jaar en heeft nu al meer dan vier boeken op haar naam staan, waaronder een recent verschenen schrijfbijbel. Lisette Jonkman praat met Boekhopper over haar boeken en carrière.

In je schrijfbijbel Schrijven kreng!schrijf je dat je in het begin twijfels had bij het schrijven van Schrijven kreng!, had je het succes van dit boek verwacht?

Ik wist absoluut niet wat ik kon verwachten van Schrijven kreng!, omdat ik nog geen ervaring had met het schrijven van informatieve non-fictie. Daarbij wist ik niet of mensen op mijn tips en gekke ervaringen zaten te wachten. Succes durf ik nooit te verwachten. Op een of andere manier zit je als schrijver toch altijd een beetje te wachten tot iemand op je af stapt en zegt: ‘Je doet heel leuk alsof je kunt schrijven, maar we weten allemaal dat het niet zo is.’ Alle positieve reacties die binnenkomen vind ik fantastisch. Ik had oprecht niet verwacht dat Schrijven kreng! zó enthousiast ontvangen zou worden. Lees verder

Gillian King: “misschien is het cliché, maar ik hou ontzettend van een happy end”

Gillian King-13

Gillian King zette haarzelf met ‘geloof mij maar‘ meteen op de kaart als Nederlandse romanschrijfster. Vier boeken later mag je haar toch wel een van de grote spelers van de Nederlandse boekenwereld noemen. Gillian praat met Boekhopper over haar boeken en het genre roman.

Je hebt pedagogische wetenschappen gestudeerd, welke waarden of aspecten van deze studie neem jij mee in je verhalen?

Hm lastig, vaak zijn de ouders in mijn verhalen niet per se heel pedagogisch verantwoord bezig. Ik geloof niet dat ik mijn pedagogische achtergrond heel bewust meeneem in mijn verhalen, maar onbewust misschien wel. Lees verder

Chantal van Gastel: “Ik put uit mijn eigen ervaringen en gevoelens”

Chantal van GastelChantal van Gastel is een vaste naam geworden in de wereld van de Nederlandse romans. Ze studeerde rechten maar brak haar studie vroegtijdig af omdat ze wist dat daar haar passie niet lag. Zeven succesvolle boeken, duizenden fans en lovende recensies later bleek dit een van de beste keuzes te zijn geweest voor haar carrière. Chantal van Gastel praat met Boekhopper over haar boeken en het genre roman.

Je hebt rechten gestudeerd, neem je waarden of aspecten van deze studie mee in je verhalen?

Niet per se in elk boek, maar als ik personages bedenk die een juridisch beroep hebben, komt het natuurlijk erg goed van pas. Bijvoorbeeld in Geknipt voor jou. Ik moest mijn kennis wel weer wat bijspijkeren om van Frank een geloofwaardige advocaat te maken, maar dat was veel minder werk dan uitzoeken hoe Isa uit de Zwaar! reeks een hartoperatie op een pup moet verrichten.
Wat ik wel vaak meeneem in mijn boeken is het element ‘afwijken van gebaande paden’. Ik vond het een moeilijke beslissing om met mijn studie te stoppen, en ik merk dat ik in mijn verhalen vaak een vergelijkbaar conflict voor mijn personages opwerp. Vaak worstelen zij ook met zo’n dilemma; durven ze het roer om te gooien? Lees verder

Dani Collins: “Ik werd verliefd op bouquetreeks boeken in mijn tienerjaren”

Dani Collins HeadshotZe schreef een romantische komedie, een fantasieboek en een paar erotische getinte boeken. Maar bouquet blijft haar grote liefde. De Canadese Dani Collins heeft al meer dan tien bouquetboeken op haar naam staan. Met haar sexy helden, geestige en krachtige heldinnen en een dosis aan complexiteit en passie weet Dani haar publiek te bereiken. Haar internationale carriere, Harlequin Mills & Boon in London en Tule Publishing in California, begint echt zijn vorm aan te nemen. Dani Collins praat met Boekhopper over het door haar geliefde genre.

Waarom schrijf je bouquetreeks boeken?

“Ik werd verliefd op bouquetreeks boeken in mijn tienerjaren. Ik vond het geruststellend dat wat er ook gebeurde met de karakters, ze altijd een manier vonden om het te laten werken en blij te zijn. Ik dacht dat het schrijven van bouquet een geweldige baan was en vroeg mij af hoe iemand aan schrijfster werd. (antwoord: door te schrijven en ja het is een fantastisch beroep) Toen ik twintig was ben ik begonnen met het schrijven van boeken en het opsturen naar uitgeverijen. Dat ging allemaal nog via de post. Voor vijfentwintig jaar lang werd ik teleurgesteld, maar in 2012 lukte het mij eindelijk om een boek gepubliceerd te krijgen. Er waren verschillende tijden waarop ik wilde stoppen, maar ik hield van het schrijven, het creëren van karakters en ze te helpen om een ‘happy ever after’ te vinden. Ik wist dat ik zou schrijven, ook al werd ik niet gepubliceerd. Dus ik ging door en nu heb ik van schrijven mijn beroep gemaakt.” Lees verder

Eva Rovers: “dit is wel een hele mooie methode om met geschiedenis bezig te zijn”

Eva Rovers 2014 kleinVoor haar werk ontving ze in 2012 de Erik Hazelhoff Roelfzema Biografieprijs. Ze is de auteur van de veelgeprezen biografie ‘De Eeuwigheid verzameld: Helene Kröller-Müller (1869-1939)’. Eva Rovers praat met Boekhopper over haar nu al succesvolle carriere en het genre biografie.

Waarom heb je ervoor gekozen om biografieën te schrijven?

“Ik heb mijn eerste biografie over Helene Kröller-Müller geschreven omdat ik vooral door het onderwerp werd getrokken. Door Helene Kröller-Müller als vrouw die een hele bijzondere collectie heeft samengesteld en een museum heeft opgericht met haar eigen geld. Maar het was een vacature van het Biografie Instituut van de Universiteit Groningen. Het was bij voorbaad al de bedoeling dat dit in de vorm van een biografie zou gaan verschijnen. Ik kom zelf uit de cultuur geschiedenis en niet uit het Nederlands of een andere literaire richting. Toen ik met de biografie bezig was dacht ik ‘dit is wel een hele mooie methode om met geschiedenis bezig te zijn’. Lees verder

“Ik had niet verwacht dat De Oorlogsbruid zo’n succes zou worden”

Copyright Micheal Beaulieu, 2012. www.michealbphoto.comNancy Richler is een van s’werelds bekendste schrijfsters. Met haar oorlogsroman ‘De Oorlogsbruid’ wist ze de harten van veel boekliefhebbers over de hele wereld te veroveren. Nancy praat met Boekhopper over haar ervaringen in de oorlogsliteratuur en natuurlijk over haar boek De Oorlogsbruid.

Hoe kwam u op het idee voor de Oorlogsbruid?

De Oorlogsbruid startte met een beeld in mijn gedachten van een vrouw die in Canada arriveerde om de man waarmee ze gaat trouwen te ontmoeten. Ik had helemaal geen idee hoe het verder zou lopen, een jonge vrouw in een treinstation en haar verloofde wijst haar af. Dit gebeurde mijn eigen oma toen ze in Canada arriveerde in het begin van de twintigste eeuw. Toen ik eenmaal die scene had geschreven werd ik steeds nieuwsgieriger naar de personages en de situaties die ik in mijn hoofd bedacht. Iedere scene die ik schreef was een poging om de vragen te beantwoorden die voortkwamen uit de vorige scenes. De Oorlogsbruid is nooit een groot plan of doordacht idee geweest. Het groeide van hoofdstuk naar hoofdstuk terwijl de karakters zich ontwikkelde. Lees verder

Lieneke Dijkzeul: “Een voorbeeld moet je niet willen hebben, dat beperkt alleen maar”

Dijkzeul 2009 (c) Tessa Posthuma de Boer KLEINZe begon als jeugdboekenschrijfster maar maakte in 2006 de overstap naar misdaadliteratuur. In 2006 maakte Paul Vegter zijn opwachting bij het publiek in het alom geprezen ‘De Stille Zonde‘. Lieneke is sinds die tijd niet meer weg te denken uit het genre misdaadliteratuur. Boekhopper praat met Lieneke Dijkzeul over het door haar geliefde genre.

Waarom bent u misdaadliteratuur gaan schrijven?

Dat was geen vooropgezet plan. Ik had alleen maar een goed idee voor een thriller en ik had ,omdat het schrijven van scenario’s voor een jeugdtelevisieserie een jaar stillag, de tijd om het uit te werken. Plus dat het, na 15 jaar kinderboeken schrijven, een enorme uitdaging was om het te proberen. Het was een grote voldoening toen het bleek te lukken. Lees verder

“Het mooie aan fantasy is juist dat er zoveel in mogelijk is”

tusscher-by-Nera_K_design

Kim ten Tusscher

Kim ter Tusscher is een fantasy liefhebster in hart en nieren. In 2006 nam zij dit een stapje verder door een eigen fantasy boek te schrijven. Zeven jaar later is Kim een internationale fantasy schrijfster en praat ze met Boekhopper over de magische wereld van de fantasyboeken.

Waarom bent u fantasy boeken gaan schrijven?

Het was niet echt een bewuste keuze. Het paste goed bij het verhaal idee dat ik had, maar ook bij waar ik op dat moment verder nog mee bezig was. Ik begon met het schrijven van Hydrhaga in 2006. In die tijd was ik niet bezig met verhalen verzinnen, maar wel met fantasy. Door de verfilming van The Lord of the Rings was ik bezig gegaan met het maken van fantasy kostuums. Ik bezocht als elf de fantasy festivals en verkocht er met een groep vrienden soms ook kostuums. Alles wat met Tolkien te maken had volgde ik op de voet. En toen kreeg ik dus een idee voor een verhaal. Het moest een spannend avontuur worden waarin Lumea met een paar anderen op zoek ging naar de waarheid over Hydrhaga. Er is geen beter genre om zo’n verhaal in te schrijven dan fantasy. Lees verder